۵ ماه گذشت از روزی که کودتا کردند. بر باد دادن آرزوهای مردمان به خودی خود آسان نبود كه در کنارش دیگرانی را به حبس انداختند. دیگرانی كه از همه قشری در میانشان بود. و تنها در یک چیز اشتراک داشتند و آن زیر بار زور نرفتن بود و استبداد ستیزی! اما اکنون قریب به ۵ ماه است كه اینان را به همین جرم در زندان های جمهوری اسلامی محبوس کرده اند. احتمالا به امید آنکه اعترافی بکنند كه دل رهبر شاد شود یا خودزنی کنند كه دل امسال مرتضوی قنج برود. اما اینان كه تا به حال مانده اند، مانده اند كه آن دل ها را به خود آورند كه اگر اعترافی هم هست اعتراف به روزهای روشن آینده است كه این “اشتباه کردیم ها” نشان از هر چه داشته باشد نشان از قدرت کودتاگران نیست. كه طبل پر سر صدای رسوایی آنان است که به خود آیند تا دیر نشده. و به مانند پیشینیان خود نشوند كه در این کشور بی شمارند و هر بار کم حافظه تر از قبل!
اما از صاحبان مسند كه بگذریم باید یادی کنیم از آنان كه در بندند. آنان كه ۵ ماه را در دستان کودتاگران بودند. در بند بودن سخت است. و سخت تر از آن در بند بودن در این روزگار! یادمان هست در روزهای بعد از کودتا هر روز كه نه، انگار هر لحظه كه اخبار را نمی شنیدی انگار ولع ات فرو نمی نشست. از بس كه پر ماجرا بود آن روزها و هنوز هم هست. حال در این ۵ ماه باید در کنج زندان باشی. می خواهی بدانی بیرون چه خبر است، اما همه چیز و همه کس (اگر کسی باشد) باید از گذرگاه بازجویان بگذرد. و باید این روزها را در تنهایی سلول های سرد بی نام و نشان باشی! باید ندانی كه بیرون چه ها می گذارد. باید ندانی كه خانواده ات در چه حالند. باید نتوانی كه زندگی کنی، باید نتوانی كه آزاد باشی. باید نتوانی كه همسرت را، فرزندت را، مادرت را و دوست دارانت را ببینی. باید نتوانی به اراده خود هر کار کوچک و بزرگ کنی كه اینها همه از صدقه سر استقامت است كه به خرج می دهند. و از سر عشقی است كه به وطن داشته ند. از پیرترین آنان كه محمد ملکی و کیوان صمیمی است تا عبدالله مومنی و احمد زید آبادی. اسامی آنقدر زیاد است. آنقدر بی شرمی کودتاگران بلند است كه اگر بخواهی هم نمی توانی همه شان را كه در بندند به یاد آوری. تازه اگر همه شان را بشناسی! چند تایی از مشهورین كه نام می برم فقط از سر به یادآوری عزیزانی است كه نیستند این روزها در کنار ما. نیستند تا ببینند این روزها ایران من و ایرانشان رو به سبز شدن گراییده است. بهزاد نبوی، میردامادی، زید آبادی، رمضان زاده، آذر منصوری، صفایی فراهانی، عبدالله مومنی، تاج زاده، حجت شریفی، نفیسه، امین زاده، تاجرنیا، ابطحی، عطریانفر، شریعتی، طباطبایی، مجید زمانی، داوود سلیمانی، هدایت آقایی، جهانبخش خانجاني، سعید لیلاز، بهمن احمدی امویی، کیوان صمیمی، مسعود باستانی، عیسی سحرخیز، کیان تاج بخش و … و خدایا چقدر زیادند و چه همه خوش نام!
